W dniach 6 -14 sierpnia br. odbyła się 314. Warszawska Piesza Pielgrzymka Akademickich Grup „17”-tek na Jasną Górę.
Pielgrzymka przebiegała pod hasłem Roku Jubileuszowego: „Pielgrzymi nadziei”. Pielgrzymkę, jak to już jest w tradycji, tworzyło 13 grup o różnych charyzmatach, m.in.: dla rodzin, młodzieży, dla osób pragnących pogłębić formację duchową. Grupy te w większości były „rozśpiewane” na cześć Boga i Matki Najświętszej.
Pielgrzymka do tronu Jasnogórskiej Pani prowadziła przez łąki, lasy, polne i boczne drogi, z dala od zgiełku, by nie rozpraszać myśli i uwagi i by łatwiej można było spotkać Boga w słuchanych konferencjach, świadectwach, ale też w śpiewie ptaków i szumie drzew.
Nad zdrowiem i bezpieczeństwem wszystkich pielgrzymów oprócz Opatrzności Bożej czuwały różne służby porządkowe oraz pielgrzymkowa służba zdrowia, do której należały także Siostry Miłosierdzia Prowincji Warszawskiej, i które razem z innymi tworzącą grupę medyczną, opatrywały często zmęczone i czasem lekko poranione stopy pielgrzymów.
Podczas drogi na całej trasie pielgrzymi mogli doświadczyć polskiej gościnności, gdy przechodząc przez wioski i małe miejscowości, gospodarze przyjmowali uczestników pielgrzymki otwierając swoje domy i podwórka i podając zgłodniałym posiłki czy napoje.
Jednak całość pielgrzymki była podporządkowana temu co najistotniejsze: każdego dnia miała miejsce Msza Święta, odmawiana była modlitwa różańcowa, koronka do Miłosierdzia Bożego. Była też adoracja Najświętszego Sakramentu, śpiew i uwielbienie oraz chwile rekreacji po całym dniu trudu. Podczas codziennego pielgrzymowania uczestnicy modlili się nie tylko w swoich intencjach, ale także w polecanych przez innych. Dziękujemy im za to!
Wszystko zaś zwieńczył dzień wejścia na Jasną Górę i pełen miłości i wdzięczności pokłon oddany Bogu i Matce Bożej w wizerunku Królowej Polski za łaskę dotarcia i podjęty trud pielgrzymowania.
