Uroczystość Wniebowzięcia Matki Bożej i Matki Zielnej

Kaplica Sióstr Miłosierdzia w Warszawie

Dnia 15 sierpnia w kościele obchodzimy jedną z największych uroczystości potwierdzonej dogmatem: Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Uroczystość ta zwana jest również Świętem Matki Bożej Zielnej, gdyż idąc za tradycją kościoła, tego dnia święci się pierwsze płody ziemi. Jest to też symboliczny wymiar tego święta, gdyż Maryja jest najpiękniejszym owocem tej ziemi i która wydała na świat „błogosławiony owoc swojego Łona” – Syna Bożego.

W tym dniu obchodzimy również święto Wojska Polskiego jak również wspominamy i Bogu dziękujemy za Cud nad Wisłą.

Włączając się w tysiące pielgrzymów zdążających nie tylko do narodowego Sanktuarium Matki Bożej na Jasnej Górze, ale też do licznych Jej sanktuariów rozsianych po polskiej ziemi włączamy się w hymn uwielbienia Boga za dar Maryi dla kościoła i naszej Ojczyzny prosząc, by w obliczu tak wielu zagrożeń wybłagała nam kolejny „cud nad Wisłą”.

Jak podaje tradycja kościoła w tym dniu Maryja szczególnie „uchyla” nieba duszom czyśćcowym. Wzywa także i nas do ufnej modlitwy w ich intencji. Tak o tym mówi:

„Wniebowzięcie jest tajemnicą, w której się mieści dogmat świętych obcowania i obowiązująca was miłość do dusz czyśćcowych. W tym niebie Ja króluję. Święci – zbawieni miłują swoją Królową, a Ja cieszę się ze swych dworzan. Ja Matka jestem dumna ze swych dzieci, nasze serca są razem zjednoczone wdzięcznością wielką do Najświętszego Serca Zbawiciela świata, którego ofiara dała Mi tytuł Królowej Niepokalanie Poczętej, a wam – zbawienie!

A dusze czyśćcowe? (…) Wy co znacie cierpienia w ziemskiej próbie wygnania, nie możecie wyobrazić sobie tych mąk i tęsknoty za Bogiem. Nie bądźcie obojętni. Ja was z królewską hojnością wynagradzam. Syn Mój dał wam zasługi Swego Najświętszego Serca, Ran, Oblicza, Łez, Krwi i Moich dołączonych Łez, Krwi i Boleści. Od was zależy i do was należy, by tych bezcennych talentów nie zakopać. O to się upominam i to przypominam – pamiętajcie”. (Fragm. Myśli różańcowe, cz. 2, nr 245)

Poświęcone pierwsze płody ziemi